วันที่ 10 กันยายน 2569 เวลา 13.00 น. นายวิเชียร ทองด้วง อุตสาหกรรมจังหวัดสุราษฎร์ธานี พร้อมด้วยนายวิระพงศ์ ชูนุ้ย หัวหน้ากลุ่มนโยบายและแผนงาน ลงพื้นที่ตรวจเยี่ยมและแลกเปลี่ยนเรียนรู้การพัฒนาเครือข่ายอุตสาหกรรมและชุมชนในพื้นที่อำเภอพุนพิน ร่วมกับนางอัญชลี ยิ่งทวีสิทธิกุล ผู้อำนวยการกองพัฒนาอุตสาหกรรมเชิงนิเวศ นายอำนาจ เถาเล็ก ผู้อำนวยการกลุ่มยุทธศาสตร์การพัฒนาเมืองอุตสาหกรรมเชิงนิเวศ พร้อมเจ้าหน้าที่กรมโรงงานอุตสาหกรรม และเครือข่ายสถานประกอบการในพื้นที่ ได้แก่ บริษัท นทีชัย จำกัด บริษัท ซีพีแรม จำกัด บริษัท วายที รับเบอร์ จำกัด บริษัท อินคาวอเตอร์ จำกัด บริษัท สุราษฎร์ธานี กรีน เอ็นเนอยี่ จำกัด และบริษัท ไทยเบฟเวอเรจ จำกัด (มหาชน) คณะได้ลงพื้นที่ ณ ศูนย์การเรียนรู้ “สวนลุงน้อย” และวิสาหกิจชุมชนเกษตรกรบ้านท่านาง ตำบลเขาหัวควาย อำเภอพุนพิน ซึ่งเป็นแหล่งเรียนรู้ด้านเศรษฐกิจพอเพียงและการพึ่งพาตนเองตามแนวทาง โคก หนอง นา โมเดล รวมถึงการแปรรูปผลิตภัณฑ์จากกล้วย เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับวัตถุดิบทางการเกษตรและสร้างรายได้ให้แก่ชุมชน การลงพื้นที่ครั้งนี้มุ่งเน้นการ เชื่อมโยงองค์ความรู้ ประสบการณ์ และศักยภาพของภาคอุตสาหกรรมกับชุมชน เพื่อค้นหาแนวทางการพัฒนาที่สามารถสร้างประโยชน์ร่วมกัน โดยเฉพาะการยกระดับแนวคิดการดำเนินงานเพื่อสังคมจาก CSR (Corporate Social Responsibility) ซึ่งเป็นการดำเนินกิจกรรมเพื่อสังคม มาเป็น CSV (Creating Shared Value) หรือ “การสร้างคุณค่าร่วม” ที่นำประเด็นด้านสังคมและชุมชนมาผสานเข้ากับกระบวนการดำเนินธุรกิจ เพื่อให้เกิดประโยชน์ทั้งต่อสถานประกอบการ ชุมชน และเศรษฐกิจในพื้นที่อย่างต่อเนื่องแนวทางดังกล่าวสอดคล้องกับแนวคิด One MIND อุตสาหกรรมหนึ่งเดียว และอุตสาหกรรมวิถีใหม่ที่มุ่งให้อุตสาหกรรมเติบโตควบคู่กับการพัฒนาพื้นที่ โดยให้ความสำคัญกับ 4 มิติ ได้แก่ ความสำเร็จทางธุรกิจ การอยู่ร่วมกับชุมชน การดูแลสิ่งแวดล้อม และการกระจายรายได้สู่ชุมชน ซึ่งจะช่วยเปลี่ยนบทบาทของสถานประกอบการจาก “ผู้ประกอบการในพื้นที่” ไปสู่ “หุ้นส่วนการพัฒนาพื้นที่” ร่วมกับชุมชน สำหรับพื้นที่ ตำบลท่าโรงช้าง ตำบลเขาหัวควาย ตำบลบางมะเดื่อ และตำบลท่าสะท้อน อำเภอพุนพิน เป็นพื้นที่เป้าหมายของการพัฒนาเมืองอุตสาหกรรมเชิงนิเวศจังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยจังหวัดฯ มีเป้าหมายยกระดับสู่ “เมืองน่าอยู่คู่อุตสาหกรรม” (Happiness) ระดับที่ 5 ภายในปี พ.ศ. 2569 ผ่านการพัฒนาอย่างสมดุลใน 5 มิติ ได้แก่ กายภาพ เศรษฐกิจ สังคม สิ่งแวดล้อม และการบริหารจัดการ การลงพื้นที่ครั้งนี้จึงเป็นอีกหนึ่งกลไกสำคัญในการสร้าง “เครือข่ายอุตสาหกรรม–ชุมชน” ให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้และต่อยอดศักยภาพของพื้นที่ โดยเฉพาะการนำองค์ความรู้ เทคโนโลยี การบริหารจัดการ และตลาดของภาคอุตสาหกรรมมาสนับสนุนชุมชน ขณะเดียวกันภาคอุตสาหกรรมสามารถเชื่อมโยงกับวัตถุดิบ ภูมิปัญญา ผลิตภัณฑ์ และศักยภาพของชุมชน เพื่อสร้างโอกาสทางเศรษฐกิจร่วมกันอย่างยั่งยืน